كجايي مسافرم؟

هزار بار عاشقت شدم مسافر نرسيده

هزار بار غبار از پنجره گرفتم تا از دور آمدنت را ببينم و با يك سبد عطر شب به استقبال قدمهاي سبك سحروار سحری ات بشتابم

تو كه ميداني ، با آمدنت ، از گريه هاي آرامم ،آرام اقيانوس زلالي خلق مي شود كه هر خسته مي تواند يك تكه از آن را به رسم آيينگي با خود به خانه ببرد

هزار بار، باران كه باريد پا به پايش باريدم تا تنم خالي از غبار ، معطر و متين شايسته پذيرايي ات گردد، تو كه مي داني حتي تن نيز تقدس يافت در اين انتظار ،چنان پاكيزه و پا لوده كه وسعتي و  فرصتي براي تبلور و انعكاس آفتاب ، تو كه مي داني ، تن هم همه معنا شد در اين انتظار... از تو معنا يافتم بيا كه در افق آغوشت ، ستاره ستاره سرود روشني بخوانم.

بيا كه از تبسمت تازه شوم ، طلوع كنم

بيا شقايق شيدا ، تنها توبه اندازه شيدايي من ، عاشقي ، تنها تو با عشقم هم اندازه اي ....

هزار بار با هزار گوش ،آواز هزار را شنيدم تا از هواي اهورايي ات پر شوم بيا اهوراي از عشق احمر ، بيا كه من هميشه هزار بار عاشقت مي مانم ، بيا نازنينم ، بياو گلباران كن لحظه هايم را

بيا  تا از حلاوت حلول نگاهت بر نگاهم خمار خستگي از اين چشمان خيس منتظر بيرون رود ...

متنی زیبا از: پریا